Dzielnica czerwonych latarni, czyli De Wallen, to największa i najstarsza tego typu dzielnica w Amsterdamie. Ten tekst pokazuje, gdzie leży, jak wyglądała jej historia, co zobaczyć w okolicy i jak zachować się na miejscu. Na końcu znajdziesz wskazówki, jak zaplanować wizytę.
Czym jest dzielnica czerwonych latarni w Amsterdamie?
Dzielnica czerwonych latarni w Amsterdamie to De Wallen, największa i najbardziej znana tego typu dzielnica w mieście. Składa się z sieci wąskich uliczek i kanałów. Jest tu około 300 jednoosobowych pokoików, z których pracujące kobiety oferują usługi zza okna lub szklanych drzwi. Okna zwykle są oświetlone na czerwono i ultrafioletem.
Obok De Wallen działają Singelgebied i Ruysdaelkade. Razem tworzą Rosse Buurt, czyli obszary czerwonych latarni. De Wallen jest najstarszym i największym z nich. Dzielnica jest jednym z głównych celów turystycznych miasta.
W okolicy działają też sex shopy, teatry erotyczne, peep show, muzeum Red Light Secrets, muzeum konopi i kilka coffee shopów. Prostytucja w oknach jest najbardziej widocznym typem pracy w tej części miasta. Wiele osób przychodzi tu po prostu, żeby zobaczyć, jak dzielnica wygląda w nocy.
Przed spacerem po dzielnicy dobrze jest poznać jej historię, dlatego warto wybrać wycieczkę z przewodnikiem po Amsterdamie. (link partnerski)
Gdzie leży dzielnica i jak ją rozpoznać?
De Wallen zajmuje około 6500 metrów kwadratowych. Granice wyznaczają: od północy Niezel, od wschodu wał morski przy Nieuwmarkt, od południa Sint Jansstraat, a od zachodu Warmoesstraat.
Prostytucja odbywa się w kilkunastu uliczkach, między innymi:
- Oudekerksplein, plac przy Oude Kerk,
- Oudezijds Achterburgwal i Oudezijds Voorburgwal, wzdłuż kanałów,
- Bloedstraat, gdzie pracuje wiele kobiet trans,
- Molensteeg, Trompettersteeg, Stoofsteeg i Enge Kerksteeg.
Między Sint Jansstraat a Sint Annenstraat biegną równolegle Leidekkerssteeg, Gooijersteeg, Blaauwlakensteeg i Zwartlakensteeg. Te zaułki są zamknięte bramami, a na ścianach widać jeszcze ślady zamurowanych okien. Dzielnica leży w centrum, a obok niej jest Jordaan, dawna dzielnica robotnicza, dziś pełna galerii i restauracji. Mapę red light street w Amsterdamie warto mieć w telefonie, bo uliczki są wąskie i łatwo się w nich pogubić. Więcej o całym mieście znajdziesz w atrakcjach Amsterdamu.
Jak wyglądała historia dzielnicy?
Nazwa De Wallen wzięła się od murowanych kanałów, a sama dzielnica rozwijała się przy porcie. Już w średniowieczu prostytucja była tolerowana, ale z warunkami. Kobiety zamężne i mężczyźni żonaci nie mogli tu wchodzić.
| Okres | Co się działo |
|---|---|
| Średniowiecze | Prostytucja tolerowana, z ograniczeniami |
| 1578 | Protestancka rada miasta zakazała prostytucji, kobiety przeszły do podziemia |
| XVIII wiek | Bogaci mężczyźni spotykali się z kobietami w domach hazardu, które stały się domami publicznymi |
| Początek XIX wieku | Rejestracja i obowiązkowe badania, pracownice dostawały czerwoną kartę pozwolenia |
| 1911 | Prawo zakazało domów publicznych i czerpania zysków z prostytucji, sama prostytucja nie |
Po 1911 roku prostytucja ponownie przeszła w ukryte formy. Pod koniec XIX wieku część pracujących przenosiła się do De Pijp. Działały także salony masażu i pedicure, które w rzeczywistości były miejscami pracy. Te zmiany pokazują, że przepisy tej dzielnicy były wielokrotnie zmieniane.
Co zobaczyć w Oude Kerk, najstarszym kościele miasta?
Oude Kerk to najstarszy kościół parafialny w Amsterdamie. Zbudowano go około 1213 roku, a konsekrowano w 1306. Po reformacji w 1578 roku przejęli go kalwiniści i nadal jest to kościół protestancki. Podłoga składa się wyłącznie z nagrobków. Na tym terenie chowano mieszkańców do 1865 roku, a pod posadzką spoczywa około 60 000 osób.
Najbardziej znany jest sufit, który jest największym średniowiecznym drewnianym sklepieniem w Europie. Dębowe deski pochodzą z 1390 roku. W kościele są też organy Vater-Müller z 1724 roku, uznawane za jedne z najlepszych barokowych organów w Europie. Pochowana jest tu żona Rembrandta, Saskia van Uylenburgh. Od 2012 roku kościół pokazuje też wystawy sztuki współczesnej.
Godziny zwiedzania sprawdź na oficjalnej stronie Oude Kerk. Kościół stoi przy Oudekerksplein 23.
Co zobaczyć poza oknami w dzielnicy?
Poza oknami w dzielnicy działa muzeum seksu i muzeum konopi. Na Oudekerksplein stoi pomnik z 2007 roku, poświęcony pracownicom seksualnym. Jest z brązu i przedstawia kobietę stojącą w drzwiach. Napis na nim głosi: szacunek dla pracownic seksualnych na całym świecie.
Kolory świateł mają tu znaczenie. Kobiety cisgender świecą na czerwono, a kobiety trans na niebiesko. Ułatwia to klientom rozróżnienie. Na Bloedstraat pracuje wiele kobiet trans przy niebieskich lampach.
Ciekawym śladem historii są zamknięte zaułki Leidekkerssteeg, Gooijersteeg i pozostałe, a także zamurowane okna. Spacer po okolicy Oude Kerk pokazuje, jak mocno zmieniła się dzielnica na przestrzeni wieków.
Jak zachować się w dzielnicy i na co uważać?
Od czwartku do niedzieli dostęp do dzielnicy jest w nocy ograniczany. Zacznij od sprawdzenia w oficjalnym komunikacie miasta, od której godziny to obowiązuje. Bary i restauracje zamykają się wcześniej niż domy publiczne, więc planuj wieczór z wyprzedzeniem.
Organizacja Prostitution Information Centre prowadzona przez pracownice seksualne oferuje wycieczki po okolicy. Podaje też informacje o bezpieczeństwie i prawach osób pracujących w branży. To dobry wybór dla osób, które chcą zrozumieć dzielnicę od strony ludzi, którzy w niej pracują.
Kobiety w oknach są w pracy, nie są atrakcją. Zdjęcia okien i osób w nich warto robić ostrożnie, z szacunkiem dla tych, które są w środku. Najlepiej przejść się spokojnie, bez zatrzymywania się przy oknach.
Handel ludźmi i pomoc pracownicom
W 2004 roku władze Amsterdamu zleciły badanie stręczycielstwa i handlu ludźmi. Badacze wykazali, że kobiety kontrolowane przez stręczycieli łatwo trafiają do legalnych domów publicznych. Układ okien ułatwia stręczycielom bezpośrednią kontrolę nad kobietami.
W 2007 roku miasto zamknęło 51 okien należących do jednego właściciela, co zmniejszyło liczbę okien w dzielnicy o jedną trzecią. Miasto wykupiło też 18 nieruchomości, z zamiarem sprowadzenia projektantów mody i wyższych usług. Krytycy tej decyzji mówili, że nie zmniejszy ona przestępczości, a jedynie podniesie czynsze.
Organizacja The Red Thread, założona w 1985 roku, wspiera pracownice seksualne i działa przeciw ich stygmatyzacji. Chrześcijańska organizacja Scharlaken Koord prowadzi program pal, w którym wolontariuszki pomagają kobietom budować nowe kontakty społeczne. Rząd od 1988 roku przyznaje tymczasowy pobyt cudzoziemkom, które w ciągu trzech miesięcy zgłoszą swoich handlarzy.
Coffee shopy i konopie w dzielnicy
Pierwsze coffee shopy w Holandii otwarto w latach 70. XX wieku. Na początku były często zamykane przez policję i władze lokalne. Potem powstała polityka tolerancji, zwana gedoogbeleid, która pozwoliła na działanie licencjonowanych coffee shopów pod warunkiem, że nie sprzedają twardych narkotyków.
Coffee shopy sprzedają konopie i napoje bezalkoholowe. Niektóre serwują małe przekąski. W środku nie podaje się alkoholu. Zasady tych miejsc mogą się zmieniać, więc aktualne informacje sprawdź przed wizytą u samych właścicieli lokalu lub w ich oficjalnych materiałach. Więcej o tych lokalach znajdziesz w coffee shopach w Amsterdamie.
Od czego zacząć planowanie wizyty?
Zacznij od terminu. Sprawdź w oficjalnym komunikacie miasta godziny ograniczenia dostępu do dzielnicy i ustal, czy chcesz wejść wieczorem czy w ciągu dnia.
Następnie zaplanuj zwiedzanie Oude Kerk, bo to jedyne miejsce w okolicy, które warto zwiedzać z zegarkiem w ręku. Godziny otwarcia sprawdź na oficjalnej stronie kościoła. Dodaj pomnik na Oudekerksplein i spacer po zaułkach.
Ceny na czerwonej ulicy w Amsterdamie warto sprawdzić przed wizytą, bo zmieniają się w czasie. Przepisy dotyczące tej branży też się zmieniały, więc przed wyjazdem sprawdź aktualne ceny i zasady w oficjalnych materiałach miasta Amsterdam dotyczących dzielnicy.
Link partnerski Amsterdam: noclegi. Sprawdź ceny noclegów
Najkrótsze odpowiedzi
Czy dzielnica czerwonych latarni jest w centrum Amsterdamu?
Tak, De Wallen leży w centrum, w obrębie średniowiecznej części miasta. Obszar zajmuje około 6500 metrów kwadratowych.
Dlaczego w jednych oknach świeci się na czerwono, a w innych na niebiesko?
Kobiety cisgender świecą na czerwono, a kobiety trans na niebiesko. Dzięki temu klienci łatwiej je rozróżniają.
Co można zobaczyć w Oude Kerk?
Najbardziej znany jest sufit, czyli największe średniowieczne drewniane sklepienie w Europie. W kościele są też barokowe organy i grób Saskii van Uylenburgh, żony Rembrandta.
Czy w dzielnicy jest muzeum?
Tak, działa tu muzeum seksu i muzeum konopi. Warto sprawdzić ich aktualne godziny przed wizytą.
Gdzie stoi pomnik poświęcony pracownicom seksualnym?
Pomnik z 2007 roku stoi na Oudekerksplein, przed Oude Kerk. Przedstawia kobietę stojącą w drzwiach.
